Pomoc psychologiczna Warszawa

W ujęciu psychodynamicznym termin adolescencja odnosi się do złożonych zmian psychologicznych i rozwojowych, które zachodzą od ok. 11 do 19/22 r. ż.
W czasie adolescencji dokonuje się reorganizacja psychiczna, której celem jest przystosowanie się jednostki do fizjologicznych i anatomicznych zmian towarzyszących pokwitaniu oraz ich pomoc psychologiczna warszawa konsekwencji.
Z reorganizacją psychiczną następującą w okresie adolescencji wiążą się dwa równoległe procesy: proces rozwoju psychoseksualnego tj. kształtowanie tożsamości seksualnej oraz proces "powtórnej indywiduacji" (termin wprowadzony przez P. Blosa),              z którym związane jest separowanie się od rodziców, opuszczanie ich jako pierwotnych obiektów miłości i autorytetów oraz znajdowanie ich substytutów poza rodziną.
P.Blos podzielił adolescencję na cztery fazy:

1. preadolescencję (11-13 r. ż.),

2. wczesną adolescencję (13- 17 r. ż.),

3. właściwą adolescencję (17-19 r. ż.)

4. późną adolescencję (19-22 r. ż.)

W dwóch pierwszych fazach największe znaczenie mają zachodzące zmiany biologiczne (w preadolescencji: zwiększone wydzielanie hormonów, pojawienie się drugorzędnych cech płciowych, a we wczesnej adolescencji pojawienie się miesiączki                  u dziewczynek i wytrysku u chłopców). Zmiany te powodują wzrost intensywności i naporu impulsów popędowych: seksualnych oraz agresywnych.
W fazie kolejnej (właściwa adolescencja) podstawowego znaczenia nabiera problem relacji z obiektem. W tym okresie adolescenta cechuje silna ambiwalencja w zakresie: afektu, impulsu, myśli, zachowania oraz częste i intensywne zmiany w wymiarach: miłość-nienawiść, aktywność-pasywność, męskość - kobiecość, fascynacja-obojętność, zależność-niezależność. Charakterystyczny dla tego okresu negatywizm to sposób, aby chronić ego przed pasywnym poddawaniem się - niezbędny krok w procesie indywiduacji (nie tylko wyraz wrogości).

.